Jak realizować prawa pacjenta do otrzymania kopii danych …

Jak realizować prawa pacjenta do otrzymania kopii danych osobowych oraz kopii dokumentacji medycznej?

- Sposób udostępniania dokumentacji medycznej - Realizacja dostępu do dokumentacji medycznej odbywa się na zasadach i w trybie określonym ustawą o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta w sposób określony w jej art. 27 oraz rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie rodzajów zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania. Zapewniając pacjentowi dostęp do dokumentacji medycznej, podmiot udostępniający nie może ingerować w jej treść. Przy udostępnieniu dokumentacji medycznej kluczowy jest również sposób tego udostępnienia w formie określonej w art. 27 ust. 1 u.p.p. czyli np. poprzez sporządzenie jej odpisu, wyciągu bądź wydruku.

- Realizacja prawa do żądania kopii danych zawartych w dokumentacji medycznej - Udostępnienie kopii danych zawartych w dokumentacji medycznej, zgodnie z art. 15 ust. 3 RODO, nie jest równoznaczne z obowiązkiem udostępnienia danych w formie i strukturze właściwych dla udostępnienia dokumentacji medycznej. Administrator nie ma również obowiązku udostępniania osobie zainteresowanej nośnika, na którym przetwarzane są dane osobowe oraz danych, które nie stanowią danych osobowych w rozumieniu art. 4 pkt 1 RODO i nie dotyczą wnioskującego. Realizując obowiązek wynikający z art. 15 ust. 3 RODO, administrator może poprzestać na wskazaniu treści danych dotyczących osoby, z wyłączeniem pozostałych informacji zawartych na nośniku.

Wykonanie obowiązku określonego w art. 15 ust. 3 RODO może być zatem realizowane zarówno poprzez sporządzenie kopii lub odpisu dokumentu (nośnika) zawierającego dane osobowe oraz inne dane, jak i poprzez podanie uprawnionemu treści jego danych osobowych, z pominięciem informacji znajdujących się w nośniku, które nie są danymi osobowymi w rozumieniu art. 4 pkt 1 RODO.

Zatem osoba fizyczna będąca jednocześnie pacjentem ma prawo zwrócić się do administratora o udostępnienie kopii jej danych osobowych, które są przez niego przetwarzane, nie może jednak wnosić o kopię nośnika, na którym się one znajdują. Osoba, której dane dotyczą, nie jest uprawniona również do żądania innych niż dotyczących jej danych. Jeżeli pacjent zwróci się do administratora, np. do przychodni lub szpitala, z wnioskiem o kopię danych osobowych przetwarzanych w dokumentacji medycznej, nie oznacza to jednoznacznie, że otrzyma kopię dokumentacji medycznej. Podkreślenia wymaga jednak, że pewne dane osobowe są nierozerwalnie związane z nośnikiem, na którym zostały utrwalone i nie jest możliwe udostępnienie kopii danych (ich treści) w inny sposób, niż poprzez wydanie kopii nośnika. Jako przykład podać można wynik badania rentgenowskiego. Nie sposób bowiem udostępnić tego rodzaju danej osobowej w inny sposób, niż poprzez wydanie kopii zdjęcia RTG.

W przypadku udostępniania kopii danych osobowych przetwarzanych w dokumentacji medycznej podstawowe znaczenie ma treść danych. RODO nie posługuje się pojęciem udostępniania kopii dokumentów zawierających dane osobowe, jest w nim natomiast używane pojęcie kopii danych.

Podsumowanie

- Jeżeli zatem pacjent zwróci się do lekarza bądź do podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych o kopię przetwarzanych danych osobowych, podmioty te podejmują decyzję, w jaki sposób zrealizują to uprawnienie. Mogą one wówczas dokonać wyboru, czy udostępnią kopię dokumentacji medycznej, czy też udostępnią kopię danych zawartych w dokumentacji medycznej. W wielu przypadkach podmioty te mogą zdecydować się na sporządzenie kopii dokumentacji medycznej, gdyż będzie to dla nich najprostsza forma realizacji prawa pacjenta, a zarazem wywiązania się ciążącego na nich obowiązku.

 - źródło – fragmenty artykułu ze strony UODO.pl

FacebookTwitterGoogle+Pinterest


Nowe okresy przechowywania dokumentacji pracowników

- Obecnie dokumentację pracowniczą przechowuje się przez 50 lat od zakończenia przez ubezpieczonego pracy u danego płatnika. Od 2019 roku termin przechowywania dokumentacji pracowniczej ulegnie skróceniu do 10 lat.

- Z dniem 1 stycznia 2019 roku wejdzie w życie ustawa z 10 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze skróceniem okresu przechowywania akt pracowniczych oraz ich elektronizacją*. Przedmiotowa ustawa dokona zmian w zasadniczym obszarze związanym z prowadzeniem dokumentacji pracowniczej. Pracodawcy będą bowiem mogli przechowywać akta pracownicze krócej: 10, zamiast obecnych 50 lat. Na mocy ustawy z 10 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze skróceniem okresu przechowywania akt pracowniczych oraz ich elektronizacją przedmiotowy termin przechowywania dokumentacji pracowniczej ulegnie skróceniu do 10 lat. Od 1 stycznia 2019 r. pracodawca będzie zatem zobowiązany przechowywać dokumentację pracowniczą w sposób gwarantujący zachowanie jej poufności, integralności, kompletności oraz dostępności, w warunkach niegrożących uszkodzeniem lub zniszczeniem przez okres zatrudnienia, a także przez okres 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym stosunek pracy uległ rozwiązaniu lub wygasł. Wyjątek od tej zasady będzie mógł być wprowadzony jedynie w drodze odrębnych przepisów. Niemniej jednak dla stosunków pracy nawiązanych po 31.12.1998 r. a przed 1.01.2019 r. okres przechowywania dokumentacji osobowej będzie mógł zostać skrócony. Będzie to możliwe po złożeniu oświadczenia o zamiarze przekazania za te osoby raportu informacyjnego zawierającego informacje niezbędne do wyliczenia emerytury lub renty. Informacje o zamiarze przekazywania raportów informacyjnych pracodawca – płatnik składek będzie mógł złożyć do ZUS w każdym czasie. Złożenie oświadczenia będzie decyzją dobrowolną, ale – po rozpoczęciu procesu przekazywania raportów informacyjnych – niepodlegającą zmianie i dotyczącą wszystkich zatrudnionych u danego pracodawcy. Zgodnie bowiem z przepisami złożenie oświadczenia o zamiarze przekazania raportów informacyjnych skutkować będzie obowiązkiem przekazania raportów informacyjnych za wszystkich ubezpieczonych. Oświadczenie o zamiarze przekazania raportów informacyjnych pracodawca – płatnik składek będzie mógł odwołać jednak tylko do czasu złożenia pierwszego raportu informacyjnego. Jeżeli pracodawca nie przekaże raportów informacyjnych, będzie zobowiązany przechowywać dokumentację pracowniczą zgodnie z przepisami obowiązującymi do dnia wejścia w życie ustawy, tj. co do zasady przez 50 lat.

 - źródło – fragmenty artykułu ze strony Prawo.pl

FacebookTwitterGoogle+Pinterest